Mér finnst ég vera að springa. Líkt og arfi er þröngvar sér upp í gegn um malbikið. Líkt og eldgos er hefur sofið í 100 ár, en skyndilega vaknar til lífs. Líkt og þú hafir þurft að hnerra í lengri tíma, og svo allt í einu.. springuru. Líkt og dekk sem skyndilega rifnar í tætlur á 200km. Líkt og heift sem lengi hefur logað en skyndilega brýst út í formi hnefa, hnefa sem sýnir þér hver ræður.