Í hvert einasta skipti sem ég fer á klósett, og þá einstaklega almenningsklósett þá dettur mér eitt í hug "Kannski gleymdi ég að læsa! Hvað ef einhver kemur inn?" Yfirleitt hugsa ég þetta þó ekki fyrr en ég er sest og gæti í raun ekki stokkið á fætur. Einu hugsuninn sem kemst að er "Gerið það, ekki opna!" En hvað ef einhver myndi opna? Hvort væri vandræðalegra að stökkva á fætur og pissa, tja... eða kúka, á gólfið.. eða þá að viðkomandi myndi sjá mann sitja þarna eins og einhvern lúða sem gleymdi að læsa klósetthurðinni.

Einu sinni fyrir langa löngu, eða kannski ekkert endilega svo löngu, 1 og 1/2 - 2 ár... skiptir ekki máli. Þá sat ég drukkin á klósetti, að pissa, ég gleymdi ekki að læsa. En kona opnaði á mig "Ahhhh!!!!!" öskraði ég  "Guð, fyrirgefðu" sagði hún. ...Lásin var bilaður.

Svo um daginn sit ég í baði. Baðið heima er svona bað/sturta, sem betur fer. Ég er þarna í makindum að skrúbba á mér hausinn þegar skyndilega opnaðist hurðin "Neiiiijjjjj!!! Ég gleymdi að læsa!!!" öskraði ég. En sem betur fer, af einhverri ástæðu sat ég upprétt og hengið var hálfdregið fyrir. Mér finnst svona alltaf það mest vandræðalega sem ég gæti lent í. Allavega enn sem komið er.